Neydik ne olduk Turk insani

[orkunorkun]

Eski Türkler (Yenileriyle karşılaştırmak acı verebilir)

Ne İdik, Ne Olduk

Faziletliydik: Kimsenin malına, mülküne göz dikmezdik. Kimsenin namusuna
yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez, dilenciliği meslek edinmez, kimseyi
de küçümsemezdik.

Dürüsttük: Bir zamanlar, Londra Ticaret Odası'nın en görünür yerinde şu
mealde bir tavsiye levhası asılıydı: "Türklerle alışveriş et, yanılmazsın."

İtibarlıydık: Bir zamanlar, Hollanda Ticaret Odası'nın toplantılarında
oylar eşit çıkınca, Osmanlılarla alışverişi olan tüccarın oyu iki sayılır,
onun dediği olurdu.

Temizdik: Yere bile tükürmezdik. Hatta, Osmanlı askeri teşkilatını
Avrupa'ya tanıtmasıyla meşhur Comte de Marsigil, yere tükürmedikleri için
atalarımızı şöyle eleştiriyor: "Türkler hiçbir zaman yere tükürmezler.
Daima yutkunurlar. Bunun için de saçlarında sakallarında bir hararet olur
ve zamanla saçları, kaşları, sakalları dökülür."

Çevreciydik: Kurak günlerde ücretle adamlar tutup sokaktaki ulu ağaçları
sulatır, göçmen kuşların yorgunluk atması için, saçak altlarına kuş
sarayları yapardık. Bunlara öyle çok örnek var ki, saymakla bitmez.

HaRama el sürmezdik: Fransız müellif Motray, 1700'lerdeki halimizi şöyle
anlatıyor: "Türk dükkânlarında hiçbir zaman tek meteliğim kaybolmamıştır.
Ne zaman bir şey unutsam, hiç tanımadığım dükkâncılar, arkamdan adam
koşturmuşlar, hatta birkaç kere beyoğlu'ndaki ikametgâhıma kadar
gelmişlerdir."

Medeni idik: İngiliz sefiri Sir James Porter ise, 1740'ların Türkiye'si
için şunları söylüyor: "Gerek İstanbul'da, gerekse imparatorluğun diğer
şehirlerinde hüküm süren emniyet ve asayiş, hiçbir tereddüde imkân
bırakmayacak şekilde ispat etmektedir ki, Türkler çok medeni insanlardır."

Dosdoğruyduk: Fransız generallerden Comte de Bonneval ise, şu hükmü
veriyor: "Haksızlık, murabahacılık [aşırı kâr koyma, tefecilik],
inhisarcılık [tekelcilik] ve hırsızlık gibi suçlar, Türkler arasında
meçhuldür... Öyle bir dürüstlük gösterirler ki, insan, çok defa Türklerin doğruluklarına hayran kalır."

Hırsızlık nedir bilmezdik: Fransız müellif Dr. Brayer, 1830'ların
İstanbul'unu getiriyor önümüze: "Evlerin kapısının şöyle böyle kapatıldığı
ve dükkânların çoğunlukla umumî ahlâka itimaden açık bırakıldığı
İstanbul'da her sene azami beş-altı hırsızlık vakası görülür."

Ubicini, Dr. Brayer'i şöyle doğruluyor: "Bu muazzam payitahtta dükkâncılar,
namaz saatlerinde dükkânlarını açık bırakıp camiye gittikleri ve geceleri
evlerin kapısı basit bir mandalla kapatıldığı halde, senede dört hırsızlık
vakası bile olmaz. Ahalisi sırf Hıristiyan olan Galata ile Beyoğlu'nda ise
hırsızlık ve cinayet vakaları olmadan gün geçmez."

Naziktik: Edmondo de Amicis isimli İtalyan gezgini, yine 1880'lerin
"biz"ini anlatıyor bize: "İstanbul Türk halkı Avrupa'nın en nazik ve en kibar insanlarıdır. Sokakta kavga enderdir. Kahkaha sesi, nadirattan
işitilir. O kadar müsamahakârdırlar ki; ibadet saatlerinde bile camilerini
gezebilir, bizim kiliselerde gördüğünüz kolaylığın çok fazlasını
görürsünüz."


yazi alintidir'' eskiden cok uzun zaman degil 1990 lara kadar bile bir kismen surdu' ama su 5-10 yildir kendi ozelliklerimize daha da yabancilastik''


eskiye ozlem herkes ceker'' osmanli zamaninda da olmus' kayitlarda dunyanin civisi cikti diye gecer. Davranislarin degismesi dusunce sisteminin degismesi' cocuklara gereken egitim verilmedi mi' cocuk mu yetistiremiyoruz ? Torpille' memleketcilik politikasi 'kafatascilik karismis olabilir mi (irk ve din ayrimciligi) ' buna sebep olmus olabilir mi'' eskiden bunlar pek yapilmazmis'

acaba ?

[yönetyrd]

Güzel bir paylaşım olmuş, emeğinize sağlık.