Dayımın hoşuma giden Bir şiiri

[Farfara]

Çocuk

Gül bahçemizin,bülbülüydün çocuk!
Her sabah,senin sesinle uyanırdı şafak
Gün; senin gülüşünle aydınlanır
Geceler varlığınla nurlanırdı
Hele birde; o güzelliğin ve saflığın vardı ya çocuk!
Melekler bile kıskanırdı
Lakin,uzun sürmedi bu mutluluk
Bir sabah,bir türlü uyanamadı şafak
Bülbül,uğramamıştı o gün,gül bahçesine
Güller ve gocaları mahzun bırakarak
Belliki uçup gitmişti sahibine
Öyle ya; emenettin sahibinden
Nasıl gönderdiyse seni,öylece geri aldı
Bize sadece hatıran kaldı
Her güle,gonca nasip olur ama
Bülbül nasip olmaz derlerdi, inanmazdım
Taki! bahçemize uğrayana dek
Bilseydik yokluğunun acısını bu kadar bağlanmazdım
Elimizden uçana dek
Keşke dalımda bülbül değilde,goncam olsaydın
Aynı havayı,ayni suyu,paylaşabilseydin benimle
Keşke ben kurusaydımda,sen uçmasaydın
Yaşasaydın bir ömür,rengarenk güllerimle

Hamit Korken