Sarı lira gibi ömrümüz

[EFE]

Yasamak Degil, Beni Bu Telas Öldürecek
Dedigi Gibi Sairin;

O Telasla, Birakin Paris Yolunda Ilik Rüzgarlara Taratmayi Saçlarimizi
Sevdigimizle Doyasiya Bir Sohbet Bile Edemedik Biz...
Gözümüz Saatte Söylestik Hep,
Kosusur Gibi Sevistik, Yarisir Gibi Çalistik.
Hep Yetisecek Bir Yerler Vardi
Aranacak Adamlar, Yapacak Isler...
Bir Sonraki Günün Telasi, Bir Öncekinin Tersine Bulasti;
Baskalarinin Hayati, Bizimkini Asti.

Kör Karanlikta Çalar Saat Sesi Yerine;
Kusluk Vakti Kizarmis Ekmek Kokusu
Veya Yavuklu Busesiyle Uyanma Düslerini
Ha Babam Erteledik.
20'li Yaslardayken 30'lara Kurduk Saatin Alarmini,
30'larimizda 40'lara, Belki Sonra 50'lere...
Lakin Öyle Yanlis Kurgulanmis Ki Hayat,
Kuslukta Uyanma Firsatini Sundugunda Size
Artik Uyku Girmez Oluyor Gözlerinize...

Doyasiya Söylesmek,
Telassiz Sevismek Için Bol Zamana Kavustugunuzda,
Söylesecek, Sevisecek Kimsecikler Kalmiyor
Yaninizda...
Özenle Yarina Sakladiginiz Bir Sari Lira Gibi Ömrünüz;
Vakit Gelip Sandiktan Çikardiginizda,
Bir De Bakiyorsunuz Ki,
Tedavülden Kalkmis...