İngiliz Kısa Tüylü Kedisi

Muhtemelen en eski İngiliz kedi türü olan İngiliz Kısa Tüylü Kedi’nin ataları eski Roma evcil kedisine kadar uzanır. Bu tür ilk olarak fiziksel gücü ve avcılık yeteneği sayesinde beğenilmiştir, fakat kısa bir zaman sonra sakin tavırları, dayanıklılığı ve insana olan sadakatı ile aynı oranda değer verilmiş ve benimsenmiştir. Bir çocuktan kedi resmi çizmesini istediğinizde, genellikle bu kediciğe benzeyen bir kedi çizer.

Zeki, sevecen, şefkatli ve sakin olduğu için, bir İngiliz Kısa Tüylü Kedisi’ne bakmak zevktir. Bir deyişe göre bu tür tipik olarak İngiliz’dir: güçlü bir karakter ve ketum bir tabiat. İlgilenilmekten çok hoşlandığı halde diğer türlere göre daha az ilgi bekler. Çok otoriter değildir ve çalışan insanlara oldukça uygun bir kedidir.

Önemli ayrıcalıklarından biri ise çok çeşitli renk ve desenlerde olmasıdır. Bu cümle her ne kadar yeni bir nevresim takımı reklamı gibi olsa da, gerçekten de geleneksel sabit renklerden tekirlere, dumanlı noktalılardan kaplumbağa kabuğu desenlilere kadar çok geniş bir yelpazeleri vardır. Ne var ki, tüm bu çeşitlerin arasında klasik mavi her zaman popüler olmuştur.
Tarihte Ufak Bir Yolculuk
İngiliz Kısa Tüylü Kedileri batı Avrupa evcil, çiftlik ve vahşi kedileri ile uzaktan akrabadır. Vaktiyle kimi yetiştirici bu türü “çok sıradan” olarak tanımlamıştır. Fakat, gerçekte diğer daha egzotik türlerde olduğu gibi, türün mükemmelleştirilmesi için çok daha fazla zaman harcanmıştır.

Romalılar 2000 yıl önce Avrupa’dan geçerken yiyecek stoklarını korumaları için yanlarında kediler getirmişlerdi. Ayrıca, Romalı gezginlerin kedileri hem evcil yoldaşlar, hem de fare ve zararlı mahlukat önleyiciler olarak besledikleri bilinmektedir. Hiç kuşkusuz bu evcil kedilerin bazıları, Romalıların kuzeybatı Avrupa’yı işgal ettikleri 400 yıl boyunca ortalarda bolca bulunan Avrupa vahşi kedileri ile çiftleştirilmişlerdi. Sokak kedilerinde ve İngiliz Kısa Tüylü Kedilerinde görülen “Klasik” lekeli tekir deseninin bu çiftleşmeler sonucunda meydana gelen mutasyondan kaynaklanığına inanılır.

Romalıların evcil kedileriyle vahşi kedilerin çiftleşmeleri sonucu aşağı yukarı bugüne benzeyen, fakat daha uzun bacaklı ve ince olan Kısa Tüylü kedi, değişik renk ve desenlerde ortaya çıktı. Hiç kuşkusuz, o zamanlarda evcil ve çiftik kedileri arasında bazı seçici ve dikkatli yetiştirme çalışmaları yapılmıştı. Örneğin, sıkı bir fare avcısı olan bir annenin, tüm av tecrübelerini yavrularına aktardığı ve böylece iyi avcılardan oluşan bir soyun yaratılabildiği kolayca anlaşılabilir. İngiliz Kısa Tüylü kedilerinin sakin ve sessiz tabiatları, ev için sessiz kedilerin seçimiyle yapılan yetiştiricilik sonucu ortaya çıkmış olabilir. Fakat bütün bunlar kedi sahiplerinin bireysel çabalarıydı; organize bir kedi yetiştiriciliği ve tür standartları yoktu.
Bu türün babası sayılan Harrison Weir, İngiliz evcil kedisini tek başına tanıtmıştır ve tescilli bir tür statüsüne yükseltmiştir. 1871 yılında ilk kedi şovunu düzenlediğinde, İngiliz Kısa Tüylü kedileri gururla kendilerini göstermişlerdi. Bu kedilerin iyiliği için büyük bir tutkuyla çalıştı ve insanları yetiştiricilik konusunda yazılarıyla eğitti.

Bakım
İngiliz Kısa Tüylü Kedisi sessiz ve neredeyse hımbıllık derecesine varana kadar sakindir. İyi bir aile kedisidir ve oynamaktan çok hoşlanır, ancak biraz düşünmek için kendi başına bırakılmak istediği zamanlar da olur. Oturma odanızda lüzumsuz yere akrobatik hareketler yapmaz ve sesi de alçaktır. Bu kediler zekaları ile dikkat çekerler, böylelikle ev ort***** çok iyi uyum sağlarlar. Her hafta fırçalamak tüylerinin bakımı için yeterli olur. Anneler kolayca yavrular, fakat yavru sayıları pek kestirilemez: kimi zaman sadece bir tane yavrularken, bazen dört ya da daha fazla sayıda kedicik dünyaya getirdikleri görülür. Yavru kediler de genellikle sağlıklı, dayanıklı ve bir an önce ayağa kalkıp hayatlarına devam etmek konusunda hevesli olurlar. Yoğun tüyleri sayesinde alışılmadık derecede sağlam ve soğuk havaya dayanıklıdırlar; ayrıca sayısız değişik hava koşullarında yaşamış sayısız jenerasyondan miras kalan bir güçleri vardır.

Özellikleri
İngiliz Kısa Tüylü Kedisi’ni tanımlayacak en iyi kelime “heybetli”’dir. Sağlamlığı ona görkemli, hafif soğuk bir hava verir, fakat gerçekte ideal bir ev arkadaşıdır. Bununla birlikte güçlü olması de sadece görünüşten ibaret değildir. Vücut yapısı kısa ve ağır kemiklidir. Geniş ve kaslı omuzları, geniş bir göğüsü, kısa fakat güçlü bacakları ve düz bir arkası vardır. Patileri yuvarlak, sıkı ve derli topludur. Kuyruğu kısadır ve dibinde kalınken uçlara doğru incelir. Özellikle erkeklerde göze çarpan kısa ve sağlam boynunun üzerindeki kafası geniş ve yuvarlaktır. Burnu düz, kısa ve geniştir. Yanakları ise tombuldur. Kulakları düz ve uçları yuvarlaktır. İç kulağının dibi gözün dışına gelecek şekilde oranlı olarak kafasının üzerinde dururlar. Gözleri geniş yuvarlak ve ölçülüdür, ayrıca cingöz ve etkileyici bir bakışla bakarlar.
Çevrelerine iyi uyum sağladıkları için köpeklerle ve diğer kedilerle araları iyidir. Çocuklara karşı çok sakin ve sabırlı olurlar, dolayısıyla çocuklar için iyi bir kardeştirler. Tabiatlarındaki dengeli, sakin tutum, kendileri dışındaki ufaklıklara hoşgörü ile yaklaşmalarını sağlar.


kedigen